Lex Metz
Op Amsterdam
Aan d’Amstel en aan ‘t Y daar doet zich treurig open
De stad, die bezig is al wat haar siert te slopen,
Amstelredam, vermaard in gans het Wereldryk,
Breekt zich een nieuwe Weg door zyn oudste Wyk
En dondert met Geweld van Hamers en Houwelen
De huizen in elkaar; ziet de geschonden Delen
Van Breestraat en Nieuwmarkt en treurt om ’s Raads Besluit
Dat d’ondergang van deze oude Stad beduidt;
Zal hier uit Stof en As een nieuwe Buurt verryzen.
Ik zou, zo ’t mogelijk waar’, de Raad deswege pryzen,
Doch wie het Puin aanschouwt, dat wyd en zyd verspreid,
De brede Weg bereidt naar de Rechtlynigheid
Kan nimmer voor dit Beeld al wat vervalt vergeten:
Hoe zal men, Amsterdam, Uw nieuwe Schoonheid meten?
Een Stofwolk trekt zyn Spoor langs Burregwal en Straat,
Er is geen Weg terug, er is geen andere Raad.
JOOST
Op 27 april 1968 verscheen in De Groene Amsterdammer dit Hekeldicht (of satire) van Joost met een illustratie van Lex Metz. Onderwerp is de aanleg van het ondergrondse metrostelsel in de binnenstad van Amsterdam. Net als nu met de uitbreiding van dit stelsel kwam er veel kritiek. Voor de aanleg werden er panden in de Nieuwmarktbuurt gesloopt, wat op zeer grote weerstand stuitte. Ook werd het een te duur en te langdurig project gevonden.
De hekeldichten van Joost (Evert Werkman) met illustraties van Lex Metz verschenen tussen 1946 en 1970 wekelijks in de Groene Amsterdammer
