vorige | volgende 
| Fokke & Sukke kunnen het niet alleen 
© tekening: www.foksuk.nl
© tekst: Ronald Giphart, 2003
De menselijke oerknal
Een fors aantal mysteries is door de wetenschap niet of maar ten dele ontrafeld, de oerknal bijvoorbeeld. We hebben een vermoeden van wat ervoor, tijdens en net na deze knal eventueel wellicht gebeurd zou kunnen zijn, maar daarmee houdt onze kennis op. Zo weten we ook slechts een beetje van ons eigen oerknalletje: het orgasme. Laten we ervan uitgaan dat iedereen die dit leest is voortgesproten uit ten minste één en laten we hopen twee orgasmen. Wetenschappers (biologen, ethologen, fysiologen, psychologen, sociologen, neurologen) hebben zich de afgelopen jaren met onstuimige gretigheid gestort op de fysieke, psychische en neurologische processen tijdens een orgasme, maar meer dan een vermoeden van wat er eventueel gebeurt als iemand klaarkomt heeft dit niet opgeleverd. In het Grote Orgasme Discours zijn onderzoekers onderling nog sterk verdeeld over de vraag of er fysiologisch gezien een significant verschil is tussen vrouwelijke en mannelijke hoogtepunten. Er zijn tegenwoordig veel wetenschappers die tot de conclusie zijn gekomen dat (met name het vrouwelijk) orgasme een evolutionair gegroeid instrument zou kunnen zijn dat individuen in de strijd kunnen gooien bij seksuele selectie. Simpelweg komt het erop neer dat mannen hun zaad zo veel mogelijk zouden willen rondwapperen (waarbij aangetekend dat een deel van onze voortplantingsstrijd plaatsvindt binnenin de vrouw en wel tussen afzonderlijke zaadcellen van verschillende mannen). Het orgasme zou hierbij een manier zijn om de zaadtoevoer te reguleren. 'Wettelijke vrouwtjes' krijgen wekelijks een zogenaamde basishoeveelheid zaadcellen toegediend, maar vrouwen die ad hoc mogen worden bevrucht (bij overspel) krijgen een dubbele dosis. Bij vrouwen zou het orgasme als voortplantingsmechanisme nog evidenter zijn. Omdat het evolutionair gezien niet gunstig is wanneer een vrouw zes kinderen van dezelfde man krijgt (als zijn genen slecht blijken, zijn alle investeringen van de vrouw nutteloos geweest), is het beter de risico's te spreiden. Door bij vreemdgaan heftiger klaar te komen dan bij haar reguliere man zou de vrouw, middels een zuigende beweging in de uterus, zaad van vreemde mannen voorrang verlenen. Tijd dat dit eens grondig wordt uitgezocht!
Ronald Giphart is schrijver